Banyo tadilatı yapan ev sahiplerinin (Kim) en sık düştüğü hatanın, tuvaleti ana gider hattından uzağa taşımak olduğu (Ne) ortaya çıktı. Tesisat uzmanlarının hazırladığı güncel rapora göre (Kaynak), estetik görünüm veya alan kazanmak amacıyla (Neden) yapılan bu yer değişikliği, boru içi akış dinamiğini bozarak (Nasıl) ilerleyen dönemde kırma-dökme işlemi gerektiren ciddi altyapı sorunlarını beraberinde getiriyor.

MESAFE UZADIKÇA TIKANIKLIK RİSKİ KATLANIYOR

Uzmanlar, tuvalet ile ana dikey boru (rögar hattı) arasındaki mesafenin kritik önem taşıdığını vurguluyor. Yapılan analizlere göre, bu mesafenin uzatılması üç temel tesisat sorununu tetikliyor:

Hız ve İvme Kaybı: Atıkların sorunsuz tahliyesi için suyun belirli bir akış hızına sahip olması gerekiyor. Boru hattı uzadıkça su ivmesini kaybediyor ve katı atıkları sürükleyemez hale geliyor.

Dirsek Tuzağı: Tuvaletin yerini değiştirmek, boru hattına mecburi dönüşler (dirsekler) eklenmesine neden oluyor. Eklenen her viraj, atıkların birikebileceği potansiyel bir tıkanıklık noktası oluşturuyor.

Eğim Dengesi: Uzun hatlarda doğru eğimi tutturmanın mühendislik açısından zor olduğu belirtiliyor. Eğim yetersiz kalırsa su gitmiyor; eğim çok fazla verilirse su hızla akıp giderken katı atıklar boruda kalarak zamanla taşlaşıyor.

"BİNLERCE LİRALIK FATURAYA DÖNÜŞEBİLİR"

Raporda, "Banyosunun daha ferah görünmesi için tuvaleti karşı duvara taşıyan ev sahipleri, birkaç yıl içinde duvarları yeniden kırmak zorunda kalabilir" uyarısı yer aldı. Tesisatçılar, banyo tasarımında "altın kural" olarak bilinen yöntemi uygulayarak, tuvaletin mümkün olduğunca sabit tutulmasını veya ana gider borusuna en yakın noktada konumlandırılmasını tavsiye ediyor.