Bir insanın zekâ düzeyini yalnızca konuşma biçimine bakarak belirlemek mümkün değil. Ancak iletişim sırasında sürekli üstünlük kurmaya çalışma, hatayı kabul etmeme ve başkalarının bilgisini küçümseme gibi davranışlar, kişinin kendisini olduğundan daha bilgili gösterme çabasıyla ilişkilendirilebiliyor. İşte günlük konuşmalarda bunun işareti olabilecek bazı ifadeler...

"BEN SANA SÖYLEMİŞTİM"

Bir konuda tahmini doğru çıkan bazı kişiler, haklı olduklarını tekrar tekrar hatırlatma ihtiyacı duyabiliyor. Buradaki amaç yalnızca geçmişte söylenen bir şeyi hatırlatmak değil, konuşmada üstün konuma geçmek olabiliyor.

Bu tavrın sürekli hale gelmesi ise karşı tarafta rahatsızlık yaratabiliyor ve iletişimi bir fikir alışverişinden çok rekabete dönüştürebiliyor.

"ANLAMIYORSUN"

Düşüncesini yeterince açık aktaramayan bir kişinin sorumluluğu doğrudan karşısındakine yüklemesi de dikkat çeken davranışlardan biri. "Anlamıyorsun" ifadesi, zaman zaman açıklamadaki eksiklikleri sorgulamak yerine karşı tarafın kavrama yeteneğini hedef almak için kullanılabiliyor.

Sağlıklı iletişimde ise anlaşmazlığın nedenini araştırmak ve düşünceyi farklı biçimde açıklamaya çalışmak daha yapıcı bir yaklaşım olarak öne çıkıyor.

"SENİN FİKRİNE İHTİYACIM YOK"

Farklı görüşlere tamamen kapalı olmak, kişinin kendi düşüncesinin tartışılmaz olduğuna inanmasıyla bağlantılı olabiliyor. Bu yaklaşım özellikle iş, arkadaşlık ve aile ilişkilerinde ortak karar almayı zorlaştırabiliyor.

Kendinden emin olmak ile başkalarının görüşlerini baştan değersiz kabul etmek arasında önemli bir fark bulunuyor.

"O KADAR DA ZOR DEĞİL"

Bir başkasının zorlandığı konuyu küçümsemek, kişinin kendi bilgisini veya becerisini öne çıkarmasının yollarından biri olabiliyor. "Bunda ne var?" veya "O kadar da zor değil" gibi ifadeler, karşıdaki kişinin deneyimini önemsizleştirebiliyor.

Aynı konu herkes için aynı derecede kolay olmayabileceğinden bu tür söylemler zamanla ilişkilerde gerilim yaratabiliyor.

"BUNU BİLMİYOR MUYDUN?"

Bu soru masum bir şaşkınlık ifadesi olarak da kullanılabilir. Ancak küçümseyici bir tonla sürekli tekrarlandığında farklı bir anlam kazanabiliyor.

Karşısındaki kişinin bilmediği noktaları özellikle öne çıkararak kendisini daha bilgili göstermeye çalışan kişiler, bunu bir üstünlük aracına dönüştürebiliyor. Bu nedenle asıl belirleyici olan tek bir cümleden çok, kişinin bu ifadeleri hangi amaçla ve ne sıklıkta kullandığı oluyor.